Foto: Vincent Bos

Sneeuw

  Column

Sneeuw. Ik vind er eigenlijk geen bal aan. Oh zeker. Het ziet er op straat en in de tuin best mooi uit. Daar niet van. Al kijken de vogels wat sneu rond nu het helemaal lastig is om voedsel te vinden. Voor de merels en de roeken heb ik een speciale hoek in de tuin sneeuwvrij gemaakt. Dan zien deze kruimeldieven de korsten tenminste wat beter liggen. Tegenwoordig duiken ook de zilvermeeuwen er gulzig op af. De duiven zie ik wat minder vaak maar wellicht zijn die al druk aan het tortelen.

Achter het huis heb ik eerst een looppad gemaakt zodat mijn zus gemakkelijk naar de schuur kan lopen. Ze heeft het niet zo op de sneeuw in de angst een flinke schuiver te maken. Met de schep was ik al vroeg in de weer om een mooie looproute te creëren. Beetje zout en klaar ben je. Veel heeft mijn zus er niet van gemerkt want ze is ziek geworden.

Eerste stap

Daarna ben ik aan de voorkant van het huis bezig geweest. Dat zijn in mijn geval best nog wat meters. Daar was de sneeuw al wat aangetrapt en dus lastiger op te ruimen. Daarom heb ik eerst maar wat zout gestrooid. Daarna ging het sneeuwvrij maken van het trottoir een stuk eenvoudiger.

Als ik 's nachts naar buiten kijk zie ik een spoor in de sneeuw. Overal staan afdrukken. Waarschijnlijk van een kat. Die loopt wel vaker door de tuin. De kat wil er 's nachts ook wel eens spoken. Deze keer gedraagt hij zich poeslief. Hij is van de vogels af gebleven.

Als eerste de voetstap achterlaten in het witte tapijt. Dat had als kind iets magisch. Die behoefte heb ik niet meer. Maar ik laat me door het sneeuwdek niet weerhouden van een stevige wandeling. Al is het lastig lopen. Op het fietspad is wel gestrooid. Dat zie je zo. Daar kun je goed uit de voeten. Op de stoep moet je uitkijken. Niet overal is een pad gebaand voor de voetganger. Je hoopt eigenlijk dat de ene veegactie andere sneeuwschuivers op een idee brengt. Dat is dus niet zo. Tijdens de wandeling constateer ik dat in dit opzicht van een sneeuwbaleffect geen sprake is.

Meer berichten