Hun kinderen zijn al weg bij Kleine Kees, maar Werner en Mariska en vele anderen zijn nog steeds nauw betrokken bij kindertheater Kleine Kees.
Hun kinderen zijn al weg bij Kleine Kees, maar Werner en Mariska en vele anderen zijn nog steeds nauw betrokken bij kindertheater Kleine Kees. (Foto: )

Maanden timmeren voor Robin Hood

'Eens een Kees, altijd een Kees'

Hun kinderen zijn allang geen 'keesjes' meer. Toch zijn ze ieder jaar weer maandenlang aan het ontwerpen en klussen voor dat ene theaterstuk in de meivakantie. Het is het gevoel van 'één grote familie' wat ze verbonden houdt aan kindertheater Kleine Kees. "Eens een Kees, altijd een Kees."

door Hannie Schrijver

Angeren – In een schuur in Angeren zitten zo'n vijftien vrijwilligers op hun vrije zaterdag te knippen en te plakken. Het zijn met name ouders van de acteurs van Kleine Kees. Er is nog heel wat werk te verzetten voor de voorstelling van Robin Hood. Maar liefst vierduizend blaadjes sieren straks het decor van het jaarlijkse theaterspektakel van het kindertheater.

"Dit krijg je alleen voor elkaar als je iets neerzet waar iedereen bij wil horen", verklaart Werner van Dongen (52) de grote inzet van de vele vrijwilligers. "Door waar te maken wat we altijd roepen: 'niks moet, alles mag'." De middelste zoon van Werner deed tien jaar geleden mee aan het stuk Peter Pan. "Je gaat dan vanzelf meehelpen. Ik ben gaan helpen met het decor en heb een jaar later de rekwisieten op me genomen. Ik vind het leuk om creatief bezig te zijn en om dingen te maken."

Ook Mariska Wagener (50) werd na de auditie van haar zoon al snel meegezogen in het theatergezelschap. Vijf jaar geleden werd ze hoofd kleding. "Ik hielp daarvoor al vaak mee met de grime, eten maken en kledingwissels tijdens de voorstelling. Maar toen de hoofd kleding wegging, heb ik het overgenomen. Ik had nog nooit genaaid, dus ik dacht 'ik zie wel'. Dit is nu mijn zesde jaar en ik kan inmiddels alles: ontwerpen, patronen maken, naaien." Aan Robin Hood doen 32 kinderen mee en die moeten allemaal een kostuum. Sommige kinderen hebben meerdere rollen en hebben dus meerdere kostuums nodig.

De twee leggen de lat voor hun ontwerpen heel hoog. "Het niveau van het toneelspel van de kinderen is dermate dat je niet kan uitblijven", legt Werner uit. "De laatste tien jaar heb ik zo'n groei gezien in het spel en de zang van de acteurs, daar moet je toch in meegaan." Volgens Mariska moet alles ook goed op elkaar worden afgestemd. "De kleding moet bij het karakter passen, maar het moet ook niet wegvallen in het decor."

De vrijwilligers blijven vaak nog jaren verbonden met Kleine Kees. Mariska: "Toen mijn kinderen stopten, dacht ik 'nu houdt het voor mij op'. Mijn zoon zei nog 'wat zal jij het rustig krijgen'. Maar ik vond het nog te leuk om te stoppen. Je krijgt door het kleding passen echt een band met die kinderen. Je kent ze ook door en door. Soms worden kinderen emotioneel als ze een kostuum aan passen en ik dus ook."

Een bijzonder moment voor Kleine Kees is die ene dag, drie weken voor de voorstelling. De kinderen krijgen dan voor het eerst het decor te zien. Werner: "Dat is net dat laatste stukje. Dan vallen ineens alle puzzelstukjes in elkaar. Je doet het niet voor de erkenning, maar je krijgt het wel."

"Kinderen kunnen zichzelf zijn en dat vind ik het mooiste aan Kleine Kees. Ze worden niet in een hokje geplaatst. De kinderen voelen zich hier veilig."

Meer berichten