Logo lingewaardactueel.nl


Foto: Ellen Koelewijn

Bloem voor dierbare die je niet vergeet

Haar man is 21 jaar geleden overleden. Vergeten doet ze hem nooit. In de Zandse Kerk in Huissen maakt Annie Nijenhuis daarom een mooi bloemstuk. Die krijgt een plaats naast de foto van haar man. Ook Ria van Onna maakt een bloemstuk voor de mensen die haar dierbaar zijn.

door Vincent Bos

HUISSEN – Anderen versieren een glas waarin een lichtje kan worden geplaatst. De bedoeling is dat de mensen dat later meenemen vanuit de kerk aan de Van Wijkstraat naar de begraafplaats De Hoeve waar pastoor Gerard Peters de graven zegent. De deelnemers worden muzikaal begeleid door Volharding uit Huissen.

De gedenkmiddag heeft dit keer een andere invulling. Er zijn voorafgaand aan de tocht allerlei activiteiten. "De bezoekers kunnen bijvoorbeeld een brief met een boodschap schrijven. Die gaat later in de vuurkorf buiten. De rook neemt de boodschap symbolisch mee omhoog naar onze overledenen", legt Vera Kersten van Praktijk Violet uit. Zij heeft de activiteiten opgezet in samenwerking met de Werkgroep Herdenkingen van Stichting De Zandse Kerk.

Allerzielen was weliswaar twee dagen eerder al maar de betrokkenen zijn in Huissen gewend om op zondag samen een tocht te maken naar de begraafplaats. Ongeveer twaalf mensen hebben zich voor de activiteiten in de kerk aangemeld. Sommigen schrijven een brief die in een mand met water verdwijnt. De inkt lost daarin op. De naam vervaagt dan langzaam. Er kunnen daarnaast passende gedichten worden gelezen. Gewoon binnenlopen voor een kop koffie of thee kan natuurlijk ook.

Het is duidelijk dat de gestorven dierbaren niet vergeten worden. "Daarom ben ik vrijdag al op de begraafplaats geweest om bloemen neer te leggen bij het graf van dierbaren", zegt Ansje Verhaegh die lid is van de kerkelijke werkgroep die allerlei activiteiten organiseert in het bedehuis waar geen eucharistievieringen meer plaatsvinden. Ze is opnieuw bezig met een bloemstuk. Ze wijst op de glazen potten op een andere tafel die al versierd zijn en die ook in de tocht meegenomen worden.

Annie Nijenhuis maakt nu een bloemstuk voor een drie jaar geleden overleden vriendin. "Ik heb ook een foto van haar in huis. Daar zet ik ook wel eens een kaars bij. Net zoals naast de foto van mijn man altijd een bloemetje staat. Lang geleden overleden maar je denkt er altijd aan."

Dat geldt ook voor Ria van Onna die nog veel denkt aan haar overleden ouders en broer. "Ik was vijftien toen mijn moeder overleed. Ze was pas vijftig jaar. In het huishouden heb ik haar taak grotendeels overgenomen. Dan heb je het over de zorg voor mijn vaders en zes broers. Mijn zus heeft me daarbij geholpen."

Ze denkt vrij vaak aan hen. "Vooral als je al verdrietig bent of het even niet loopt zoals je zou willen. We hebben het toen op eigen kracht gered. Het verdriet gaat nooit meer weg. Nu ben ik zelf oma. Als ik mijn kleinkind zie denk ik aan mijn moeder. Dat zijn haar kleinkinderen niet heeft kunnen zien."

Meer berichten

Shopbox